11 / 03 / 2010 Egbert Lachaert werd op de laatste partijraad aangeduid als rapporteur van de werkgroep Slim & Sterk (Economie, Arbeidsmarkt, Fiscaliteit en Zelfstandigen) voor het Toekomstcongres van Open VLD. Voorzitter van de werkgroep is oud-minister Rik Daems.

Rik & Egbert werkten tussen januari en eind maart intensief aan de teksten voor het congres, doch de politieke actualiteit stak een stokje voor het naar voor brengen van de standpunten van de werkgroep. Hopelijk wordt dit werk later hernomen, omdat onze werkgroep goed op weg was om nieuwe initiatieven te lanceren die onze arbeidsmarkt konden moderniseren, de belastingen eerlijker zouden verdelen en de werking van de overheid een pak efficiënter konden maken.

Hierna wordt kort de mission statement van de werkgroep weergegeven, zoals Egbert die opstelde.

De afgelopen twintig jaar kenden wij de suprematie van het vrije marktdenken, als economisch onderdeel van de liberale ideologie. Vandaag wordt die vrije markt én het liberalisme opnieuw in twijfel getrokken door verschillende opiniemakers en zelfs met de vinger gewezen voor de huidige economische crisis. Men vergist zich. De vrijemarkteconomie blijft het enige economische mechanisme dat in staat is om op grote schaal welvaart te produceren. Vooruitgang spruit nu eenmaal voort uit privaat initiatief en niet uit opgelegde plannen van een planbureau. Een vrije markt functioneert evenwel ook niet zonder een goed functionerende overheid die als bescheiden, maar daadkrachtige actor, kan optreden in het economisch proces.

Open Vld houdt vast aan de liberale democratie, de humanistische waarden en het privaat initiatief als motor van welvaart. De economische vrijheid is een samenhangende voorwaarde om ook politieke vrijheid te verwerven. 
Het garanderen van economische vrijheid houdt het bestaan in van een goed functionerende overheid. Op nationaal en regionaal niveau moet de rol van de overheid herdacht worden. De overheden in ons land meten zich te veel taken aan die ze niet altijd efficiënt uitvoeren. Onze overheden leggen bovendien te hoge administratieve lasten op werken en ondernemen. De complexiteit van de regelgeving en onze bestuursstructuur schrikt buitenlandse investeerders af.  De regels die werken beheersen en - vandaag - belemmeren, moeten worden vereenvoudigd. Er is nood aan één sociaal statuut voor iedere werkende en één sociale zekerheid met identieke rechten voor ieder wie werkt, ook voor de zelfstandigen. Bij het regelen van de arbeidstijd en de manier waarop men een loopbaan organiseert, moet meer ruimte gelaten worden voor maatwerk. De vaste 38 uren week met vaste werkroosters en zonder enige vorm van flexibiliteit om pieken en dalen in werkvolume op te vangen, is een anachronisme.  Drempels om te participeren aan de arbeidsmarkt moeten verder worden afgebouwd. Zo moeten gepensioneerden onbegrensd kunnen bijverdienen en moeten ouderen in het arbeidsproces een waardevolle plaats kunnen innemen aan een daarmee in verhouding staande kostprijs.  Werkgevers die investeren in vorming voor hun personeel moeten verder beloond worden, zeker indien zij personeel omscholen met het oog op het invullen van knelpuntberoepen. Ons stelsel van sociale en fiscale bijdragen dient drastisch vereenvoudigd te worden. Vandaag slagen diegenen met de nodige kennis erin om te ondernemen en weinig belastingen te betalen, terwijl anderen disproportioneel hoog belast worden (op arbeid). Het ontslagrecht en de uitkeringspolitiek moet in ons land hervormd worden zodat wie buiten zijn wil zonder werk valt, een echte sociale zekerheid geniet maar tegelijk sterk gestimuleerd wordt om opnieuw aan de slag te gaan. Tot slot zal onze economie hoe dan ook een reconversie overgaan. De verhoudingen tussen de primaire (landbouw), secundaire (industrie) en tertiaire (diensten) sector zullen wijzigen. Het is onze taak om er voor te zorgen dat wie vandaag met werkverlies geconfronteerd wordt een toekomst vindt in de sectoren van morgen.