›› Home ›› Nieuws

Gentse rebellie vangt bot

8 november 2019

Het paars-groene pleidooi van Mathias De Clercq wordt bij de top van Open VLD niet op applaus onthaald. 'Inhoudelijk en strategisch niet slim.'


 

Nee, Mathias De Clercq is niet uitgestuurd door voorzitster Gwendolyn Rutten om het pad te effenen voor een liberale bocht naar paars-groen. Het veelbesproken opiniestuk, gisteren in De Standaard, kwam er op eigen initiatief. Rutten werd wel ingelicht van de demarche. Het passionele pleidooi tegen een coalitie met de N-VA en vooral vóór paars-groen verbaasde haar en de rest van de partijtop niet. 'We kennen het standpunt van De Clercq.' Die gaf in het stuk zelf toe dat hij vloekt in de liberale kerk.

Om het vuurtje van de Gentse dissidentie niet aan te wakkeren, gingen gisteren de lijnen dicht. Partijtoppers die zich eerder al tegen paars-groen hadden gekant, zoals Patrick Dewael, Alexander De Croo en Vincent Van Quickenborne, dienden De Clercq niet van repliek.

Alleen Kamerfractieleider Egbert Lachaert kwam bij VTM Nieuws het partijstandpunt nog eens duidelijk maken. 'Ik begrijp Mathias. Hij is burgemeester van een stad met een paars-groene coalitie en verdedigt die met vuur. Maar federaal blijft paars- geel de eerste piste. Die is niet gemakkelijk, maar paars-groen is nog oneindig veel moeilijker.'

Niet aanwezig op partijbureau

Achter de schermen is het oordeel bij collega's een pak scherper. Ze verwijten De Clercq dat hij zich al geruime tijd niet meer laat zien op het partijbureau, waar hij zijn visie intern had kunnen bepleiten. Die visie kent wel degelijk medestanders, de clan- Verhofstadt op kop. Kwatongen in de partij beweren dat de tekst zelfs rechtstreeks van Dirk Verhofstadt komt. Die coachte De Clercq al richting burgemeesterssjerp en fluisterde ook diens verzet tegen de Vlaamse canon in. Verhofstadt zou de pen van het opiniestuk niet hebben vastgehouden, valt op het Gentse stadhuis te horen. 'Maar uiteraard delen hij en Mathias dezelfde mening.'

Die mening wordt vooral niet gedeeld bij de federale fractie, die in de dagelijkse praktijk weet hoe de PS en Ecolo politiek bedrijven. Om opnieuw Lachaert te parafraseren: Ecolo zou al grote delen van het programma 'ritueel moeten verbranden' vooraleer een deal mogelijk is.

Of is ook die lijn strategie om straks het vel duur te verkopen? 'Het is in elk geval een betere strategie dan die van De Clercq', fulmineert een topper off the record, 'Met de ingesteldheid van De Clercq zouden we helemaal uitgekleed worden door PS en Ecolo.'

1999 versus 2019

Het meest fundamentele bezwaar dat de tegenstanders van paars-groen hebben, is inhou delijk. De tijden van de eerste ‐ regering-Verhofstadt (1999-2003) waren anders. De liberalen waren de grootste partij van België, de CVP kon naar de oppositie ver wezen worden en budgettair was er een mooi primair overschot. Er was met andere woorden geld om de ideologische verschillen tussen socialisten, liberalen en groenen af te kopen. Wat ook gebeurde. De budgettaire ruimte werd gretig opgesoupeerd aan belasting verlagingen en hogere uitkeringen.

Vandaag zijn al die voorwaarden niet vervuld. Open VLD is maar de zesde partij in het federale parlement, even groot (of klein) als CD&V en de PVDA/PTB. De ethische klippen zijn genomen en budgettair wacht er een saneringsoefening van 11 miljard euro. Onder dat gesternte voelt de partij zich niet geroepen tot welke coalitie dan ook. Een deel van de partij, onder wie Vincent Van Quickenborne, hoopt zelfs op een oppo sitiekuur, idealiter tegenover een coalitie waarin de N-VA veel toegevingen doet aan de PS. Een wens die alvast de PS bereid is om in te willigen. Zij vindt paars-geel met Open VLD en N-VA te rechts om werkbaar te zijn.

Voorlopig kijkt de Melsensstraat de kat uit de boom. Voluntaristische communicatie zoals die van De Clercq is het laatste wat de partij nu als een goede strategie ziet.


De Standaard

(Jan-Frederik Abbeloos)

Voor de werking van deze website en om uw surfervaring te verbeteren worden cookies gebruikt. Meer info.